ဟိုေတြး ဒီေတြး

အြန္လိုင္းထက္ ေအာ႔လုိင္းမ်ားေနတာနဲ႔ “ဟိုေရာက္ဒီေရာက္”ေတာင္ ဘယ္နားေရာက္ေနမွန္းမသိေတာ႔ဘူး။ အခ်ိန္ရမွ ဆက္ေတာ႔မယ္ဗ်ာ။ ဒီၾကားထဲ ေက်ာင္းသူေလးသတင္း မီွသေလာက္ေလး အေျပးအလႊားဖတ္ျပီး စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရေသး။ ေဆးကုသခြင္႔ အပိတ္ခံရတဲ႔ ဆရာ၀န္ၾကီးေတြ အတြက္ကေတာ႔ ၀မ္းနည္းရမွာလား၊ ၀မ္းသာရမွာလား မိသိန္းၾကည္ ျဖစ္မိသဗ်။

တိုက္ဆိုင္လို႔ ကိုယ္ေတြ႔တခု ျပန္စဥ္းစားမိေသးတယ္။ ခုေခတ္လို ပုဂၢလိကေဆးရံုေတြ သိတ္ေခတ္မထခင္တုန္းကေပါ႔။ ပုဂၢလိကေဆးရံုေတြရဲ႕ ေရွ႕ေျပးအၾကိဳလို႔ေျပာလို႔ရတဲ႔ ေဆးခန္းတပိုင္းေဆးရံုေတြ ထြန္းကားခဲ႔ဘူးတယ္။ အ႔ဲဒီေဆးခန္းေတြမွာ ေတာ္ရံုတန္ရံုလူနာေလာက္ကို ေဆးခန္းနဲ႔တြဲထားတဲ႔ အေဆာင္မွာ တင္ျပီး လက္ခံကုသေပးတယ္။ ခြဲစိတ္ခန္း ေသေသခ်ာခ်ာလုပ္ထားတယ္။ ေတာ္ရံုတန္ရံု အေသးစားခဲြစိတ္မႈေတြ လုပ္ေပးႏုိင္တယ္။ အဲ႔ဒီကာလတုန္းက ကိုယ္တုိင္လူနာအျဖစ္ေရာက္သြားခဲ႔တုန္းက ၾကံဳခဲ႔တာပါ။

တမနက္ လင္းအားၾကီးခ်ိန္၊ ကလူသစ္အေလာင္းအလ်ာ သူေတာ္ေကာင္း အေကာင္းစားေလး ဗိုက္ထဲကေန တရစ္ရစ္နဲ႔ ေအာင္႔ပါေရာလား။ ေရအိမ္သြားခ်င္လို႔ မဟုတ္မွန္းေတာ႔ ဆရာ၀န္မဟုတ္ေပမဲ႔ သိပါေသးတယ္။ အာႏိုးရုပ္ရွင္လဲ မၾကည္႔ဘူးေတာ႔ ကိုယ္ေလးလက္၀န္ျဖစ္ေနတယ္လို႔လဲ မထင္မိပါဘူး။ ေဆးခန္းဖြင္႔ခ်ိန္မဟုတ္ေသးေတာ႔ တတ္ႏိုင္သေလာက္ ေအာင္႔အီးသည္းခံပါေသးတယ္။ ေနာက္ဆံုးသည္းမခံႏိုင္ေတာ႔ အခုနေျပာတဲ႔ ေဆးခန္းတပိုင္းေဆးရံုကိုပဲ ေျပးရေတာ႔သေပါ႔။ ေစ်းၾကီးမယ္မွန္းသိေပမဲ႔ တတ္ႏိုင္ဘူးေလ။ ေဆးခန္းနာမည္ေတာ႔ ႏွစ္ေတြၾကာျပီဆိုေတာ႔ ေမ႔ေနျပီ။ နာမည္ ၄လံုးနဲ႔ပဲ။ တိတိက်က် မမွတ္မိလို႔ မေရးေတာ႔ပါဘူး။ ရန္ကုန္တိုင္း ေနရာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ေဆးခန္းခြဲေတြရွိတယ္။

တာ၀န္က်ဆရာ၀န္က အူအတက္ေရာင္တာပါတဲ႔။ မွန္ပါတယ္ကြယ္ တမွတ္။ အဲ႔ဒီ အူအတက္က ကလူသစ္နဲ႔ ခဏခဏျပႆနာတက္ေနက်။ ဒီလိုပဲ ေအာင္႔လိုက္၊ ဒီလုိပဲ ေဆးခန္းသြားလိုက္၊ ဒီလိုပဲ ေဆးနဲနဲေလာက္ ေသာက္ျပီးရင္ ေပ်ာက္လိုက္နဲ႔ ျဖစ္ေနက်။ ဆုိေတာ႔ကာ ထံုးစံအတိုင္း ေဆးယူ၊ အိမ္ျပန္၊ အဲ႔ဒလိုျဖစ္ရမွာ မဟုတ္လား။

.......... မဟုတ္ဘူး။

ဆရာ၀န္ျပျပီးလို႔ ေဆးယူတဲ႔ကိစၥမလာခင္မွာ ေဆးခန္းက၀န္ထမ္းတေယာက္ (သူနာျပဳ၀တ္စံုနဲ႔ထင္ပါရဲ႕)က လာျပီး မိတ္ဆက္ပါေတာ႔တယ္။ ကလူသစ္ လူေခ်ာ လူခန္႔ လူယဥ္ေက်းေလးမို႔ လာမိတ္ဆက္တယ္ မထင္ပါနဲ႔။ အေရာင္းသမားေတြၾကား ေခတ္စားေနတဲ႔ hard selling လို႔ေခၚေခၚ၊ high pressure selling လို႔ေျပာေျပာ၊ ေျပာလို႔ရတဲ႔ techniques ကိုလာ မိတ္ဆက္ေပးတာပါ။ ျပည္ပမေရာက္ခင္ ျပည္တြင္းမွာကထဲက အေတြ႕အၾကံဳရခဲ႔တာေပါ႔ဗ်ာ။ သူက “အူအတက္ကို ခြဲထုတ္ရတာ ဘယ္ေလာက္လြယ္ကူတဲ႔အေၾကာင္း၊ ဘယ္ေလာက္ျမန္ဆန္တဲ႔အေၾကာင္း၊ ဘယ္ခြဲစိတ္ကုဆရာ၀န္ၾကီးကျဖင္႔ ဘယ္လိုေတာ္ေၾကာင္း၊ ဘယ္ေမ႔ေဆးဆရာ၀န္ကျဖင္႔ ျပည္ပကိုထြက္ေတာ႔မွာျဖစ္ေၾကာင္း၊ ကလူသစ္ကို ခြဲစိတ္ကုသဖို႔ ေလယာဥ္လက္မွတ္ကို ဆိုင္းထားျပီး ေစာင္႔ေနတာျဖစ္ေၾကာင္း၊....” အစရွိသည္ အစရွိသည္တုိ႔ကို ေဘးနားကလာျပီး တဖြတ္ဖြတ္နဲ႔ ျမင္းအီးေပါက္သလိုလာေျပာျပီး ဆြဲေဆာင္တာေပါ႔ခင္ဗ်။

အူအတက္ကိစၥက လြယ္တယ္၊ ျမန္တယ္ဆိုတာ ကလူသစ္အစကထဲက သိျပီးသားပါ။ လူက နာကလဲနာ၊ နားကလဲျငီး၊ အရင္တုန္းကလဲ ခဏခဏ နာတတ္ေလေတာ႔ မထူးပါဘူးလို႔ေတြးျပီး ခြဲမယ္လို႔ သေဘာတူလိုက္ပါေလေရာ။ ေဆးခန္း၀န္ထမ္းခမ်ာ လွစ္ကနဲ၊ လွစ္ကနဲ လႈပ္ရွားလိုက္တာ။ ေခါင္းလိုက္လည္ျပီး ၾကည္႔ဖို႔ေနေနသာသာ၊ မ်က္စိနဲ႔ေတာင္ မနဲမွီေအာင္လိုက္ၾကည္႔ရတယ္။ ခြဲစိတ္ခန္းေတြ၊ ခြဲစိတ္ကု ဆရာ၀န္ေတြ အဆင္သင္႔ေစာင္႔ေနသလိုလို၊ ကလူသစ္ဆီက သေဘာတူခ်က္ကိုပဲ ငုတ္တုတ္ထိုင္ေစာင္႔ေနၾကသလိုလုိ။ အိမ္ကလူေတြ ေရာက္အလာကိုေတာင္ မေစာင္႔ႏိုင္ဘူး။ “လိုက္ပို႔တဲ႔ သူငယ္ခ်င္းကိုပဲ လက္မွတ္ထိုးခိုင္းလုိက္မယ္ေနာ္” ဆိုျပီး လုပ္ခ်လိုက္တာပဲ။ လူကိုလဲ တခါထဲ အ၀တ္အစားလဲ၊ ရွင္းစရာရွိတာ ရွင္း၊ ေမးစရာရွိတာ ေမးနဲ႔။ ဘာမွန္းေတာင္ ေသခ်ာမသိလုိက္ရခင္ ကုတင္တလံုးေပၚမွာ၊ ခြဲစိတ္ခန္း၀င္၀တ္စံုနဲ႔ ပက္လက္ေလး က်န္ခဲ႔ေတာ႔တာပဲ။

ဇာတ္လမ္းက အဲ႔ဒီမွာ ျပီးသြားတာပဲ။ ပက္လက္ေလးက်န္ခဲ႔တဲ႔အခ်ိန္ကစျပီး ေနာက္ထပ္ ၄၊ ၅နာရီေလာက္ ဘယ္သေကာင္႔သားမွ ေပၚမလာေတာ႔ဘူး။ ဘာမွလာမေမး၊ လာမေျပာေတာ႔ဘူး။ ခြဲစိတ္ခန္း၀င္တယ္ဆိုတာ ကလူသစ္အတြက္ အေသးအဖြဲပါ။ အစိမ္းခ်ဳပ္၊ ထံုေဆး၊ ေမ႔ေဆး အကုန္အေတြ႕အၾကံဳရွိျပီးသား။ အသက္အနၱရာယ္စိုးရိမ္ရတဲ႔ အေျခအေနမဟုတ္ရင္ လက္ဘက္ရည္ဆိုင္ထြက္ထိုင္သေလာက္ သေဘာထားတာပါ။ ခုမခြဲခင္မွာလဲ ၈နာရီေလာက္ ဘာမွစားေသာက္ခဲ႔တာမဟုတ္ဘူး။ အိပ္ရာကေနထလာခဲ႔တာပဲဟာ။ သူတုိ႔ကိုလဲ ေျပာျပီးသား။ ခြဲစိတ္ခန္း၀င္္မဲ႔လူနာမ်ားလို႔ တန္းစီေစာင္႔ေနရတာလဲ မဟုတ္။ အမွန္ေတာ႔ ဘာမွ အဆင္သင္႔မျဖစ္ခင္ ကလူသစ္ကို စိတ္ေျပာင္းမသြားေအာင္ အပုိင္ခ်ဳပ္ထားခဲ႔တဲ႔သေဘာပါပဲ။

ကနဦး ကလူသစ္ကို စစ္ေဆးတဲ႔ GP ကလဲ ခြဲထုတ္ဖို႔ လိုအပ္တယ္လို႔ မေျပာခဲ႔ပါဘူး။ ခြဲစိတ္ဆရာ၀န္ၾကီးမ်ားကလဲ ကလူသစ္ကို မစစ္ေဆးပါဘူး။ GP က အူအတက္ေရာင္တယ္၊ ေဆးခန္းကလဲ လူနာက ခြဲထုတ္ဖို႔ သေဘာတူတယ္ဆိုထားေတာ႔ ခြဲၾက၊ စိတ္ၾကေတာ႔တာပါပဲ။ သူတို႔အတြက္ကေတာ႔ GP က “အာသီးေရာင္ေနတယ္”လို႔မွတ္ခ်က္ေပးျပီး ေဆးခန္းက “လည္ပင္းျဖတ္ေပးပါ” လို႔ ေျပာရင္လဲ ျဖတ္ေပးလိုက္ၾကမဲ႔ သေဘာရွိပါတယ္။ အလကားေနာက္တာပါ။ ခြဲစိတ္ဆရာ၀န္က ခြဲစိတ္ျပီးရင္ ေနာက္ထပ္ ျပန္စစ္ေဆးေပးဖို႔ တာ၀န္ရွိေပမဲ႔ အစဦးေရာဂါဆန္းစစ္ဖို႔အတြက္ေတာ႔ တာ၀န္အျပည္႔အ၀ရွိလိမ္႕မယ္ မထင္ပါဘူး။ အမွန္က မလိုအပ္တဲ႔ခြဲစိတ္မႈအတြက္ ေငြေၾကးမ်က္ႏွာတခုထဲကို ၾကည္႔ျပီး ေဆးခန္းက လႈပ္ရွားသြားတာပါ။

ဆင္းရဲႏြမ္းပါးတဲ႔လူနာေတြ ေဆးဖိုးမတတ္ႏိုင္လို႔ မျဖစ္သင္႔တာ ျဖစ္သြားတဲ႔အေၾကာင္း ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ေရးၾက၊ ေျပာၾကပါတယ္။ လိုအပ္ရင္ ေငြကုန္ခံႏိုင္တဲ႔သူေတြ အခုနလိုေဆးခန္းေတြေၾကာင္႔ မလိုအပ္တာေတြ လုပ္မိျပီး ခၽႊတ္ေခ်ာ္တိမ္းပါးသြားတာေတြကိုလဲ သတိထားမိဖို႔ လိုမယ္ထင္ပါတယ္။ မလိုအပ္ရင္ ေဆးမထိုးဖို႔ တိုက္တြန္းႏိုးေဆာ္ေနရတဲ႔ ခုလိုအခ်ိန္မွာ မလိုအပ္ပဲ ေငြေၾကးရလိုေဇာတခုထဲနဲ႔ ခြဲစိတ္တဲ႔အထိျဖစ္ရေအာင္ တိုက္တြန္းလုပ္ေဆာင္ေနၾကတဲ႔ ေဆးခန္းတာ၀န္ရွိသူေတြကိုလဲ ထိထိေရာက္ေရာက္ အျပစ္ေပးသင္႔ပါတယ္။ ျပင္းထန္စြာ သတိေပးတယ္ဆိုတာေလာက္နဲ႔ မလံုေလာက္ပါဘူး။ တိမ္းပါးသြားတဲ႔ ေက်ာင္းသူေလးလို ေရာဂါကလဲ မွားေနလိုက္ေသးတယ္ဆိုရင္ ပိုဆိုးတာေပါ႔ဗ်ာ။

ဘယ္တတ္ႏိုင္မလဲေလ။ ျမန္မာျပည္ကလူနာမ်ားအတြက္ကေတာ႔ တရားနဲ႔သာ ေျဖေနရတာပါပဲ။