ခ်စ္သမီး

သမီးကို ဒယ္ဒီက ေဘဘီတဲ႔၊ သမီးေလးတဲ႔။ မာမီက အခ်စ္ေလးတဲ႔။ ၾကီးေဒၚေတြက ပူတူးတဲ႔။ ဘြားၾကီးက ေကာင္မေလးတဲ႔။ သမီးနာမည္က.....(အင္..ဒူပါလိမ္႔).... သိတ္မေခၚၾကေတာ႔ နာမည္ေတာင္ ခပ္ေမ႔ေမ႔ရယ္။ ဒီလထဲမွာ သမီးအသက္ ၂ႏွစ္ျပည္႔သြားျပီ။ သူမ်ားေတြကေမးရင္ အျမဲတမ္းလက္သံုးေခ်ာင္း ေထာင္ျပတတ္တယ္။ ၂ေခ်ာင္းထဲမွ မေထာင္တတ္တာ။ ေမြးေန႔ကိတ္မွာေတာင္ ဖေယာင္းတိုင္ ၃ေခ်ာင္း မီးထြန္းရတာပဲဟာကို...ေနာ။ ဒယ္ဒီက ေမြးေန႔ကိတ္မုန္႔၀ယ္ေပးတယ္။ “မစ္ကီေမာက္ပံုၾကိဳက္လား၊ တြစ္တီပံုၾကိဳက္လား” တဲ႔။ ၾကိဳက္ပါဘူး။ ပူးရွ္ပံုနဲ႔ပဲ ၀ယ္ေပး။ ဟတ္ပီးဘတ္ေဒးလဲ လုပ္ျပီးေရာ သူတို႔ပဲ စားသြားၾကတယ္။ သမီးကိုေတာ႔ နဲနဲပဲစားတဲ႔။ အခ်ိဳမ်ားတယ္တဲ႔။ ေခ်ာင္းဆိုးမယ္တဲ႔။ အဟင္႔....

တေန႔တေန႔ သမီးဘာလုပ္ေနသလဲ။ ဟုတ္လား။ မနက္ဆို ေက်ာင္းသြားမယ္။ ေန႔လည္ အိမ္ျပန္အိပ္္မယ္။ ညေနဆိုရင္ ဒယ္ဒီရံုးျပန္အလာကို ၾကိဳမယ္။ ဒယ္ဒီအ၀တ္အစားလဲရင္ ပုဆိုးနဲ႔ စြပ္က်ယ္ယူေပးမယ္။ ခါးပတ္ခၽြတ္ေပးမယ္။ အံမယ္... ခၽြတ္တတ္တာေပါ႔။ ဒယ္ဒီကေတာ႔ ဟိုလိုလုပ္ရတယ္၊ ဒီလုိလုပ္ရတယ္နဲ႔။ ေတာ္ေတာ္ ဆရာလုပ္။ သမီးကေတာ႔ ဒီလုိပဲ အတင္းဆြဲခ်လိုက္တာပဲ။ အဓိကက ခါးပတ္နဲ႔ ေဘာင္းဘီ တျခားစီျဖစ္သြားဖို႔ မဟုတ္ဘူးလား...ေနာ။

ေနာက္ျပီး ဒယ္ဒီက အရမ္းကြန္ပလိန္းတက္တာပဲ။ သမီးကို ခ်ီရလို႔တဲ႔။ ခါးနာေနတယ္တဲ႔။ သမီး၀ိတ္က ၁၆.၅ ကီလုိပဲရွိတာေလးကိုမ်ား။ အရပ္လား။ သိတ္မရွိပါဘူး။ ဒယ္ဒီခါးေလာက္ပဲရွိတယ္။ ဟိုတရက္က တုိင္းၾကည္႔တာ ၀.၉၄ မီတာတဲ႔။ အိမ္မွာေတာင္ ေတြ႔ရာကဒ္ျပားနဲ႔ ဘတ္စ္ကားအတက္အဆင္း ေလ႔က်င္႔ေနေသးတယ္။ ဆိုဖာလက္တန္းေတြကို ကဒ္ျပားနဲ႔တို႔လိုက္၊ “တီ” လို႔ ပါးစပ္ကေအာ္လုိက္နဲ႔ေပါ႔။ ဒီတခါ အမ္မာတီစီးရင္ ဒယ္ဒီကို တကယ္႔ကဒ္ျပားအစစ္၀ယ္ခိုင္းရမယ္။ မ၀ယ္ေပးရင္ ဟိုမွန္လံုအခန္းထဲက အန္တီနဲ႔ သြားတုိင္ေျပာမယ္။ ဟြန္း....။ ဒယ္ဒီက တျခားေနရာေတြမွာသာ “သမီးေလး လမ္းဆင္းေလွ်ာက္ပါလား” “ဒယ္ဒီနဲ႔ လက္တြဲျပီး လမ္းေလွ်ာက္မယ္ေလ” ဆိုျပီး လုပ္ေနတာ။ အမ္မာတီအ၀င္အထြက္ဆိုရင္ေတာ႔ လမ္းေလွ်ာက္ပါမယ္ဆိုတာေတာင္ မရဘူး။ အတင္းခ်ီတာပဲ။ ဘယ္လိုနားလည္ရမွန္းမသိေတာ႔ဘူး။ ဒါေၾကာင္႔ လူၾကီးေတြ ခက္တယ္လို႔ေျပာတာ။

ဘာလဲ စာဖတ္ရတာနဲ႔ အားမရဘူး။ ဟုတ္လား။ သမီးေျပာျပတာကိုပဲ နားေထာင္ခ်င္တယ္ေပါ႔။ ေအးေလ အလိုလုိက္ရမွာေပါ႔။ လူၾကီးေတြပဲဟာ။ ကဲ...ေအာက္က ဖိုင္ကိုဖြင္႔ျပီး နားေထာင္ေပေတာ႔။