ဟိုေရး ဒီေရး

ဘာလိုလိုနဲ႔ ဘေလာ႔ဂ္တခုဖြင္႔ထားတာ ၂ႏွစ္ျပည္႔သြားခဲ႔ျပီ။ ရက္ေပါင္း ၇၀၀ ေက်ာ္မွာ ပို႔စ္က ၁၅၀ေက်ာ္ေလာက္ပဲဆိုေတာ႔ ဘေလာ႔ဂ္ေရးတယ္ဆိုတာထက္ ဘေလာ႔ဂ္ဖြင္႔ထားတယ္ဆိုတာ ပိုမွန္မယ္ထင္ပါရဲ႕။ စာေရးခ်င္တယ္ဆိုရင္ စာဖတ္ျဖစ္ေနဖို႔လဲလိုေသးတယ္ေလ။ ပထမအရြယ္တုန္းကေတာ႔ ဖတ္ျဖစ္ပါတယ္။ “ကားနံပါတ္ေရးသည္” ဆုိတဲ႔စာေတာင္ မခ်န္ဘူး။ အကုန္ဖတ္ပဲ။ ဒုတိယအရြယ္ေရာက္ေတာ႔ “စာ” လုိ႔ဆိုလိုက္ရင္ “စာကေလးေက်ာ္ၾကြတ္ၾကြတ္ေလးနဲ႔ ဘီယာေလးနဲ႔ဆို အဆင္ေျပမွာပဲ”လို႔ပဲ ေတြးမိေတာ႔တယ္။ တတိယအရြယ္က်ေတာ႔ စားျမံဳျပန္တယ္ေလ။ ဖတ္ဘူးမွတ္ဘူးတာေတြ ျပန္မွ်ေ၀တာမဟုတ္ဘူး။ အစာမေၾကလို႔ ျပန္ျပန္၀ါးေနရတာ။ စတုတၳအရြယ္ကို မွန္းၾကည္႔မိတာကေတာ႔ ဟိုဆရာအေျပာ၊ ဒီပုဂၢိဳလ္အေဟာေတြထဲက ကိုယ္လိုခ်င္တာေတြေရြးထုတ္၊ အဲ႔တာေတြကို အကာအကြယ္ယူျပီး ရူးခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနလိမ္႔မယ္ ထင္တာပဲ။ “စာ”ဆိုတာ စိတ္အတြက္ အစာပဲမဟုတ္လား။ အစာကေန အဟာရျဖစ္သြားတာရွိသလို ရင္ျပည္႔ရင္ကယ္လဲျဖစ္ႏိုင္ေသးတယ္။ အစာမေၾက၊ ရင္မေခ်ာင္လို႔ ေလခ်ဥ္တက္ရင္၊ ဒါမွမဟုတ္ ၀မ္းပုပ္ရင္ ပတ္၀န္းက်င္ကို ထိခိုက္ႏိုင္တယ္ေလ။ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ဆိုတာ ထိန္းသိမ္းေစာင္႔ေရွာက္ရမယ္တဲ႔။ စက္မႈႏိုင္ငံၾကီးေတြက က်ယ္ေလာင္က်ယ္ေလာင္ေျပာေနၾကတာ နားမဆံ႔ေအာင္ ၾကားေနရတာပဲ။ ကာဗြန္အီမစ္ရွင္းေလ်ာ႔က်ေအာင္တဲ႔ ေအာနိပြန္အဲလိုင္းက ခရီးသည္ေတြကို ေလယာဥ္ေပၚမတက္ခင္ အိမ္သာတက္ခိုင္းတယ္။ ဒါမွ ၀ိတ္က်ျပီး ေလယာဥ္ဆီလဲသက္သာ၊ ကာဗြန္ထုတ္လႊတ္တာလဲ သက္သာ၊ ျဖစ္မယ္တဲ႔။ ဒါဆို ၀တဲ႔သူေတြဟာ ပတ္၀န္းက်င္ ပ်က္စီးေအာင္ ဖ်က္ဆီးေနတဲ႔ေနရာမွာ ေရွ႕ဆံုးက တတပ္တအားပါေနတယ္လို႔ ယူဆရေတာ႔မွာပဲ။ ေက်းဇူးျပဳျပီးေတာ႔ဗ်ာ။ အသံတိုးတိုးဖတ္ပါ။ အိမ္က မိန္းမ ၾကားသြားမွာ စိုးလို႔။ မိန္းမဆိုလို႔ အိမ္ကမိန္းမအေၾကာင္းေတာ႔ ေျပာကို မေျပာခ်င္ေတာ႔ပါဘူးဗ်ာ။ မေျပာခ်င္ဘူးဆိုတာ ေျပာခ်င္လို႔စကားခံတာလို႔ မထင္နဲ႔။ ေျပာကို မေျပာခ်င္တာ။ တခါတေလလဲ အေျပာမရိုးရင္ နားေထာင္ရတဲ႔သူထက္ ေျပာရတဲ႔သူက ျပန္ျပီး အူလည္လည္ျဖစ္ေနတတ္တာ ေတြ႔မိမွာေပါ႔။ ဟိုတေလာက ၾကြက္ၾကြက္ညံသတင္းတပုဒ္ဖတ္လုိက္တယ္။ အူလည္လည္ေရးသြားတာကို အီလည္လည္ဖတ္လုိက္ရလို႔ သက္ဆိုင္ရာ ဓာတ္ပံုသတင္းကိုပါ လွန္ေလွာၾကည္႔လိုက္တယ္။ မအူမလည္ျဖစ္သြားတာနဲ႔ ဆလံေလးေပး၊ “ဘရား၊ ဘရား ကုလားမွားပါတယ္” ေအာ္ျပီး ဗီဒီယိုမွတ္တမ္းကို မၾကည္႔မိေအာင္ မနဲေက်ာ္လိုက္ရတယ္။ ခ်စ္လွစြာေသာ အဘတို႔ကို စင္ဒရဲလားမွတ္ျပီး ေဒါက္ဖိနပ္လုိက္ေပးတဲ႔သတင္းပါ။ စလံုးကေတာ႔ သစ္ခြပန္းနဲ႔ေတာင္ ဂုဏ္ျပဳေပးလိုက္ေသးတယ္။ စကၤာပူႏုိင္ငံသား အတိုက္အခံႏွစ္ေယာက္က ဂုဏ္ျပဳပြဲကို လာကန္႔ကြက္ေသးတယ္။ ဒါေပမဲ႔ သူတုိ႔ကံေကာင္းပါတယ္။ နဲနဲေလး အခ်ိန္လြဲသြားတယ္။ မ်ိဳးေက်ာ႔ျမိဳင္သီခ်င္းဆိုေနလို႔ ေနမွာေပါ႔။ “၅ မိနစ္ေနာက္က်သြားတယ္ကြာ။ ေတာက္....” ေပါ႔။ ေနာက္က်တာေတာ႔ မေျပာနဲ႔။ ၂ႏွစ္ျပည္႔သြားတာက ျပီးခဲ႔တဲ႔လ ကထဲက။ ပို႔စ္က ခုမွေရးျဖစ္တာ။ ေနာက္လာေနာက္သားေတြ မွတ္သားစရာျဖစ္ေအာင္ “ဆန္စင္ရာ က်ည္ေပြ႔လုိက္” ေရးနည္းနဲ႔ ေရးလိုက္တယ္။ အဆင္ေျပၾကပါေစ။